blz. 1  

Kamerstukken II 2010-2011, 32 855

Modernisering regelingen voor verlof en arbeidstijden

 

 

Nr. 3 MEMORIE  VAN  TOELICHTING

 

Inhoudsopgave

xAlgemeen
1 Inleiding
1.1 Achtergrond van het wetsvoorstel
1.2 Voorbereiding van het wetsvoorstel
2 Inhoud van het wetsvoorstel
2.1 Algemeen
2.2 Vormgeving en keuzes
3 Financiële, juridische en bestuurlijke aspecten
3.1 Budgettaire consequenties
3.2 Kosten voor werkgevers
3.3 Administratieve lasten
3.4 Financiële toegankelijkheid
3.5 Uitvoeringsaspecten
3.6 Relatie met Europese regelgeving
xArtikelsgewijs
xxx| Artikelen I t/m VI

 

 

Algemeen

 

1. Inleiding


1.1. Achtergrond van het wetsvoorstel


     Dit wetsvoorstel bevat aanpassingen van de Wet arbeid en zorg en de Wet aanpassing arbeidsduur. Met dit wetsvoorstel wil de regering de gebruiksmogelijkheden van beide wetten vergroten.
     De Wet arbeid en zorg en de Wet aanpassing arbeidsduur dienen om de combinatie van arbeid en andere verantwoordelijkheden te faciliteren. De Wet arbeid en zorg biedt een aantal verloffaciliteiten die het mogelijk maken de arbeid te onderbreken bij tijdelijke situaties waarin andere taken en verplichtingen niet kunnen worden gecombineerd met het gebruikelijke arbeidspatroon. Daarnaast bevat de Wet arbeid en zorg voor zowel werknemers als zelfstandigen een regeling voor verlof en uitkering in verband met zwangerschap en bevalling. De Wet aanpassing arbeidsduur (Waa) heeft als doel werknemers en ambtenaren in staat te stellen de omvang van het werk te kunnen afstemmen op de privésituatie.
     Sinds de totstandkoming van deze wetgeving heeft de arbeidsdeelname van vrouwen zich versterkt voortgezet. Die ontwikkeling heeft tot gevolg dat er niet meer vanzelfsprekend van kan worden uitgegaan dat één van de partners - doorgaans de vrouw - beschikbaar is om zorg en opvang te verlenen voor jonge kinderen en andere hulpbehoevenden. Voor werkende vrouwen én ook voor mannen is de combinatie van werk en zorg daarmee in toenemende mate een complexe aangelegenheid. Daarmee neemt ook de behoefte toe om de mogelijkheden die hen hiervoor ter beschikking staan optimaal te kunnen benutten. De overheid kan hieraan bijdragen door het wettelijk instrumentarium zodanig in te richten dat dit zo goed mogelijk aansluit op de behoeften.
     De kern van dit wetsvoorstel bestaat dan ook uit het wegnemen van belemmeringen in de Wet arbeid en zorg en de Waa zodat de daarin opgenomen voorzieningen flexibeler kunnen worden gebruikt.

 blz. 2   

1.2. Voorbereiding van het wetsvoorstel


     In de Beleidsverkenning Modernisering verlof en Arbeidstijden ¹ heeft het toenmalige kabinet denkrichtingen geformuleerd voor aanpassing van de huidige regelingen.
     In deze Beleidsverkenning concludeerde het kabinet dat verdere uitbreiding van wettelijke rechten niet de aangewezen weg is om aan de veranderende zorgbehoeften tegemoet te komen. Verlof en arbeidspatronen dienen in beginsel te worden geregeld in overleg tussen werkgever en werknemer. Wetgeving is hierin ondersteunend.
     Het toenmalige kabinet concludeerde dat de huidige wetgeving te veel beperkingen oplegt aan de mogelijkheden om in onderling overleg tot goede afspraken te komen. Om deze reden stond in de Beleidsverkenning de vraag centraal of, en zo ja, hoe een verdere flexibilisering van de mogelijkheden van het stelsel van verlofregelingen en van aanpassing van de arbeidsduur kan bijdragen aan een vergroting van de mogelijkheden van werkenden met zorgtaken om hun arbeidspatroon al dan niet tijdelijk aan hun zorgbehoefte aan te passen. De denkrichtingen in de Beleidsverkenning hadden betrekking op de Waa, het ouderschapsverlof en de incidentele zorgverlofregelingen.
     De Beleidsverkenning is ter consultatie aan de sociale partners voorgelegd. Naar aanleiding van de consultatie heeft het toenmalige kabinet bij brief van 9 oktober 2009 (Kamerstukken II 2009-2010, 26 447, nr. 45) zijn visie uiteengezet over de gewenste aanpassingen.
     Deze brief is besproken tijdens het algemeen overleg van 26 november 2009. In dit algemeen overleg is naar aanleiding van de motie-Van Gent,² waarin de regering werd verzocht de wijze van opname van het langdurend zorgverlof te flexibiliseren, toegezegd dat dit zou worden meegenomen in het wetsvoorstel.

1. Kamerstukken II 2008-2009, 26 447, nr. 42.
2. Kamerstukken II 2009-2010, 26 447, nr. 48.

 

2. Inhoud van het wetsvoorstel


2.1. Algemeen


2.1.1. Uitgangspunten

     Uitgangspunt van het onderhavige wetsvoorstel is dat het stelsel beter tegemoet dient te komen aan de behoeften op de werkvloer. Dat kan enerzijds worden bereikt door meer mogelijkheden te creëren voor maatwerk bij de opname van verlof, anderzijds door uitbreiding van de reikwijdte van verlofregelingen. Daarbij is het van belang dat

 

 

 


De volledige, bijgewerkte pagina is alleen voor abonnees beschikbaar.
Voor meer informatie klik hier.