Nederlandse vertaling:

 

Verdrag betreffende schadeloosstelling voor arbeidsongevallen

 

     De Algemeene Conferentie van de Internationale Organisatie van den Arbeid, door den Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau bijeengeroepen te Genève en aldaar bijeengekomen op 19 Mei 1925 in haar zevende zitting,

     besloten hebbende verschillende voorstellen aan te nemen betreffende "schadeloosstelling voor arbeidsongevallen", welk onderwerp begrepen is in het eerste punt van de agenda der zitting en

     na besloten te hebben, dat deze voorstellen den vorm zullen aannemen van een internationaal verdrag,

     neemt heden, den 10den Juni 1925, het volgende verdrag aan, dat genoemd zal worden "Verdrag betreffende schadeloosstelling voor arbeidsongevallen, 1925", ter bekrachtiging door de Leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid, zulks overeenkomstig de bepalingen van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie:

 

Artikel 1

Ieder Lid van de Internationale Organisatie van den Arbeid, dat dit verdrag bekrachtigt, verbindt zich om aan arbeiders, aan wie een ongeval is overkomen of aan hun rechtverkrijgenden, schadeloosstellingen te verzekeren op voorwaarden, welke ten minste gelijk zijn aan die neergelegd in dit verdrag.

Artikel 2

  • 1 De wetten en voorschriften betreffende de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen zullen van toepassing moeten zijn op arbeiders, bedienden of leerlingen, werkzaam in ondernemingen, bedrijven of inrichtingen van welken aard ook, zoowel openbare als particuliere.

  • 2 Ieder lid kan nochtans in zijn nationale wetten die uitzonderingen maken, die hij noodzakelijk acht betreffende:

    • a. personen die werkzaamheden van tijdelijken aard verrichten, welke geen verband houden met de onderneming van den werkgever;

    • b. de thuiswerkers;

    • c. familieleden van den werkgever, die uitsluitend voor zijn rekening arbeid verrichten en in zijn huis wonen;

    • d. arbeiders die geen handenarbeid verrichten en wier loon een door de nationale wetgeving te bepalen bedrag te boven gaat.

Artikel 3

Het verdrag is niet van toepassing op: 1°. zeelieden en visschers, voor wie bij een later verdrag een regeling getroffen zal worden; 2°. personen, die onder een bijzondere regeling vallen, welke ten minste even gunstig is als die neergelegd in dit verdrag.

Artikel 4

Dit verdrag zal niet van toepassing zijn op

 

 

 

 

 

 

 


De volledige, bijgewerkte pagina is alleen voor abonnees beschikbaar.
Voor meer informatie klik hier.